Çağdaş Demokrasiye ne zaman geçeceğiz?

Sevgili okurlar, gün geçmiyor ki, yarının yöneticileri olan çocuklarla ilgili utanç verici bir haber, görsel ve yazılı basında çıkmasın.

Bir köşe yazısının olanakları içerisinde bir örnekle durumu irdelemeye çalışalım. Olay, acı ve ıstıraplarla özdeşleşmış olan Batman ilinde geçer: 15 yaşındaki Berivan S. 9 Ekim 2009 tarihinde, tatilde teyzesine giderken olayların içinde bulur kendini. Polise taş attığı gerekçesiyle tutuklanır. “Polise taş atmadım. Teyzeme giderken olayların arasında kaldım” dese de soluğu cezaevinde alır Berivan.

Eylem görüntülerini izleyen polis, yüzü poşu ile sarılı bir kızın Berivan olduğunu mahkemeye bildirimde bulunmuş. Mahkeme, yüzü poşu ile sarılı kızın gerçekten Berivan olup olmadığının tesbiti için bilirkişiye baş vurmayı gerek görmemiş. Başka kanıtlara da ihtiyaç duyulmamış, ne gariptir ki, ilk celsede; Terörle Mücadele Kanunu’n ilgili maddesi gereği polise taş attıkları için ağır ceza mahkemesinde Berivan’a 13 yıl 6 ay hapis cezası verilmiş. Çocuk olduğu için cezası 7 yıl 6 aya indirilmiş.

Demokrasiyi özümsemiş ülkelerde, 18 yaş ve altındaki çocuklar ağır ceza mahkemelerinde yargılanmaz. Özel çocuk mahkemeleri vardır. Polise taş attıkları için de ceza verilir diye bir kanun maddeleri bulunmaz yasalarında.

Çocuk Hakları İzleme Komitesi, geçen aylarda Türkiye’ye ikazda bulunmuştu: çocukların ağır ceza mahkemelerinde yargılanmayacağına dair. Bunun üzerine Türkiye, acele olarak Terörle Mücadele Kanunu’nda polise taş atan çocuklar için “terör” suçundan tutuklanıp ağır ceza mahkemelerinde yargılanmayacağına dair bir yasa tasarısı hazırladı. Medenileşıyoruz dercesine, tasarının basında hayli propagandası yapıldı. Yasanın hemen çıkacakmış intıbahı hem iç ve hem de dış kamuoyuna yansıtıldı. Ne acıdır ki, yasa tasarısı halen mecliste bekletılıyor. Antidemokratik TMK’na göre de çocuklara habire ağır ceza mahkemelrinde ceza veriliyor.

Çocukların geleceğin yöneticileri olacağı, izahata gerek duyulmayan bir olgudur. Yasaların da Türkiye’de faklı olarak uygulandığı bilinen bir gerçektir. Bu ayrıcalık hayatın birçok alanında uygulanmaktadır. Türk işçileri ülkenin istediği yere özgürce iş aradıkları halde, Kürt işçiler, fındık toplamak için gittikleri karadeniz bölgesindeki bazı illere sokulmuyordu. Bunlar basına geçen olaylar.

Sayın başbakan zaman zaman kısada olsa Kürtçe konuşuyor. Kanal “Şeşı-6” açarken Kürtçe olarak hayırlı olsun dediği için ceza uygulanmadi. Dış gezilerinde, “ülkemde Kürtçe konuşmak serbest. Yasak diyenler kasıtlı olarak söylüyorlar” diye beyanat veriyordu. Eski Milletvekili Sayın Mahmut Alınak, 7 kelimelik Kürtçe konuştuğu için 5 ay ceza verilmiş. Çünkü: Mahmut Alınak bir Kürt. Bu iki yüzlülüğün başka bir örneğidir.

 “Türk kimliği taşıyan herkes yasalar karşısında eşittir” ibaresine ne oldu? Türk-Kürt kardeşliği konuşmaları havada kalmıyor mu?

Konumuza dönersek, Berivan kızımız Taraf gazetesine bir mektup yazmış. “Ben daha 15 yaşındayım ve ilk defa cezaevine girdim. Burada hep ağlıyorum, buraya hiç alışamadım. Ailemin yanında olmak istiyorum. Benim siyasetle bir ilgim yok. Birşeyler yapmanızı bekliyorum” diyor. Böyle üç bini aşkın çocuk var içerde, çoğu hükümlü. Bunları hayata kazandırmak istemiyoruz. Okuyup bilinçlenmesin deniliyor. Devlette biliyor ki, bu çocuk 7 yıl içerde eğer sağ çıkarsa gideceği adres dağ olacaktır. Devlet bu sorunu barışçıl yollarla çözümünden yana değil. Süryani, Keldani ve Ermeni halkı gibi bitirip yok etmek istiyor. Açılım diyor imha dayatılıyor.

Bazı bilim adamların görüşüne göre: “çocukların taş atması demokratik bir tepkidir” deniliyor. Bilimsel bir araştırma yapılsa, bu taş atan çocukların illede bir yakını ve ya akrabası öldürülmüştür, kaybettirilmiştir, işkence görmüştür, cezaevindedir ve ya en azında insa muamelesi görmemiştir karakollarda. Köyü yakılmıştır, göçe zorlanmıştır.Çocuk bu olayları görerek büyüyor. Biriken hıncın dışa vurumudur taş atma olayı.

Evrensel demokratik kurallar, Türkiye’de yaşıyan tüm halklara eşit bir tarzda uygulanma olsaydı, ne dağa çıkılır ve ne de taş atılırdı. Ülkede barış olurdu, barış. İnkar, imha ve ötekileştirme devam ettiği sürece her gelen gün yeni bir dert getirir. Bizden söylenmesi.....

0 Yorum · 174 Okunma ·

Yorum

Yorum yaz

Oylama